سوال:
من حدودا ۴ سال پیش به شخصی علاقمند شدم. اون شخص هرگز تمایلی برای ایجاد رابطه با من نشون نداد. البته سن کمم و موقعیت اون شخص و خودم هم خیلی تاثیر گذار بود. ارتباط کمرنگ و دورادوری باهاش داشتم و شاید سالی یکی دو بار می دیدمش. بعد از یه مدتی ارتباط یکم پررنگ تر شد. برای دانشگاه و یه سری مسایل شخصی خیلی زیاد کمکم کرد و نزدیک تر شدیم بهم. بعد دو سال  بهم پیشنهاد داد که پیش خودش شروع کنم به کار کردن و کم کم وارد دنیای به اصطلاح آدم بزرگا بشم. حمایتم می کرد و در کنارش خیلی زیاد هم مورد مواخذه ش قرار می گرفتم که خب تو محیط کار و اونم برای ادمی بی تجربه مث من عادی بود. خلاصه ۲ سال از همکار بودنمون گذشته الان و خیلی حرفا و اتفاقا بین مون افتاده. اما من هنوز علاقم رو پنهون می کنم و نشون نمی دم و هرگز هم نخواهم داد. راستش تو این مدت یه سری اتفاق افتاد که عمیقا روحم رو آزار داد. مثل روزایی که با دوست دخترش (۷ ساله باهمن) می دیدمش و واقعا جای ناخنام وقتی دستمو مشت می کردم از حرص هنوووز درد می کنه..... خیلی اتفاقای بد و بدتر برام افتاد و باعث شد از لحاظ روحی خیلی مشکل پیدا کنم... اما موندم و خیلی جاها حتی تو زندگی شخصیش کنارش بودم و وقتایی که همه تنهاش گذاشتن من همه بد اخلاقیاشو تحمل کردم و ساختم. خودشم می دونه مثل من کسی پاش وای نمیسه و  البته بار ها بهش گفتم که مثل برادرم دوستش دارم و این ذهنیت رو براش به وجود اوردم که حسم خواهرانه س و هیچ چیزی فراتر نیست.

الان راستش دلیل اصلی ای که فکر کردم نیازه با یه مشاور حرف بزنم این بود که دچار یکنواختی شدم. فشار کاریم بالاست. فشار زندگیم بالاست. خانواده ی خوبی ندارم، تفریحی ندارم، کارم خیلی سنگینه و علی رغم خواهش و اصرارم برای مرخصی و کم کردن حجم کاری، کسی باهام موافقت نمی کنه و هر روز از صب تا شب سر کارم.
دچار مشکل بی خوابی شدم و می خوام قرص آرامبخش مصرف کنم. کوچکترین محرکی مثل صدا ی ساعت یا کولر یا هرچیزی، عصبیم می کنه و آستانه ی تحملم به شدت اومده پایین. چیکار کنم؟ مشکل زندگیم یکی دو تا نیست.

پاسخ:
با سلام و آرزوی موفقیت برای شما دوست گرامی
دوست عزیز اینکه علائمی که تجربه می کنید از نوع "افسردگی" هست یا "فرسودگی شغلی" برایم نیاز به بررسی دارد و به اطلاعات بیشتری احتیاج دارم
اما از هر نوعی که باشد ببه هر حال گویای همان موضوعی که یافته اید است یعنی اختصاص دادن زمان های لذت بخش و استراحت برای خودتان
لازم است مقداری سبک زندگی تان را تغییر دهید، وقت بیشتر و همچنین لذت بیشتری را برای خودتان در نظر بگیرید و از محیطی که دائما احساس کرده اید دیده نمی شوید کمی فاصله ی معقول بگیرید
به هر حال شما علاقه تان را به طرف مقابل هیچ وقت نشان نداده اید و همیشه هم به شکل خواهرگونه آن را ابراز کرده اید بنابراین اینکه طرف مقابل شما متوجه این مساله نشود کاملا منطقی است، اینکه با این عشق یک طرفه چکار کنید باز هم چیزی نیست که با این اطلاعات بشود راهنمایی کرد، شرایط طرف مقابل، شرایط خود شما و خیلی مسائل دیگر می تواند در این مساله دخالت داشته باشد بنابراین هیچ راهنمایی در این خصوص نمی توانم بکنم و فقط توصیه می کنم اگر به دنبال چاره ای برای این عشق می گردید حتما با یک مشاور در این خصوص بیشتر صحبت کنید
از طرف دیگر برای اینکه خواب ها و خستگی تان بهبود یابد به هیچ عنوان مصرف خودسرانه آرام بخش را امتحان نکنید، حتما پیش یک روانپزشک بروید و تحت نظر وی مصرف دارو را شروع کنید، مطمئا متخصص روانپزشکی خیلی خوب می توان دارویی که بهترین نتیجه را برای علائم شما داشته باشد پیشنهاد بدهد.

سمیه قاسم نژآد

چرا مشاوره غیر حضوری؟

تمامی حقوق این وب سایت متعلق به شرکت کلیک هوشمند گیلان می باشد

خدمات گیلان روانشناسی دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه بوده و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين کشور است.