یکبار هم که شده از بیرون به خودتان و دیگران نگاه کنید. اول از خودتان بپرسید آیا لازم است همه روابط را از بالا به پایین تعریف کرد؟ آیا در همه روابط یکی بالاتر و دیگری پایین تر است؟ چه کسی این بالا و پایین را تعریف می کند؟ آیا زیباترین، باهوشترین، خوش لباس ترین تعریف مطلقی دارد؟ آیا همه اینها نسبی و اعتباری نیستند؟ آیا لازم است همه ذهن مان را درگیر چیزی کنیم که این قدر نسبی و اعتباری است؟ آیا بیشتر این «ترین»ها را رسانه ها و کلیشه های اجتماعی تعریف نکرده اند؟

همه ما در زندگی روزانه ی خود با انسان هایی برخورد داریم که به وضوح خودشیفته اند. شاید هرکسی در برخورد با این افراد پس از مدت کوتاهی به این نتیجه می رسد که آنها از خودمتشکر هستند و نگاهی ازبالا به پایین به تمامی اطرافیانشان دارند. اما نوعی دیگر از خودشیفتگی هم وجود دارد که به آن “خودشیفتگی پنهان” گفته می شود. تشخیص افراد این دسته به آسانی تشخیص خودشیفته های گروه اول نیست. اما این افراد هم به همان میزان ذوب در “خودشان” هستند و به همان اندازه افراد گروه اول برای روابط مخرب هستند.

 اختلال خودشیفتگی یکی از انواع اختلالات شخصیت است که ریشه در دوران کودکی دارد و به دو دلیل ایجاد می شود: یا فرد در دوران کودکی توجه لازم را از اطرافیانش دریافت نکرده و یا مورد توجه بیش از اندازه اطرافیان بوده. همین موضوع باعث می شود که زمانی که فرد پا به دوران بزرگسالی می گذارد به شکلی غیر طبیعی به دنبال توجه باشد (یا می خواهد توجه نداشته در کودکی را حالا جبران کند و یا می خواهد توجه زیادی که در دوران کودکی به او می شده را همچنان داشته باشد.)

 

در ادامه برخی از نشانه های خودشیفتگی را بررسی می کنیم:

 گوش دادن یک‌‌طرفه

هنگام گفت‌وگو تنها آنچه من می‌خواهم و آنچه من باید بگویم اهمیت دارد و نه چیز دیگر. وقتی ما تصمیمی می‌گیریم، آنچه تو می‌خواهی، دغدغه‌هایت، احساساتت و غیره فقط و فقط زمزمه، اسباب ناراحتی و نامربوط است. لذا هنگامی که ما با هم صحبت می‌کنیم، نظرات من درست و نظرات تو اشتباه یا بی‌اهمیت است. اگر توقع داری که به شکل جدی یک طرف بحث باشی، باعث رنجش من می‌شود.

گوش دادن خودشیفته‌وار دغدغه‌ها و نظرات دیگران را رد می‌کند، نفی می‌کند یا نادیده می‌گیرد. آنها را تقلیل می‌دهد، سیاه‌نمایی می‌کند و در غیر این صورت آنها را بی‌ربط جلوه می‌دهد. لحن تحقیرآمیز نشان از میزان بالای خودشیفتگی دارد. نشانه‌ دیگر خودشیفتگی این است که پاسخ به نظر دیگران با عبارت «اما …» آغاز شود. «اما» مانند کلید حذف است و سخن دیگران، خنثی می‌کند.

نداشتن حس همدردی

اگر برایتان مشکلی پیش بیاید و نیاز به همدردی داشته باشید، خودشیفته ها پذیرای شما نخواهند بود. آنها در هر گفت و گویی به دنبال این هستند که مسائل خودشان را دنبال کنند. در واقع دغدغه های شما برای آنها در باطن اهمیتی ندارد. برای همین هم ممکن است که به ظاهر بگویند چه بد. اما بیشتر از این نمی توانند شما را در ناراحتی همراهی کنند چرا که در اصل بد بودن شرایط احساسی شما را اصلا درک نکرده اند.

 تحقیر دیگران برایشان عادی است

معمولا افراد خودشیفته احساس برتری و فوق‌العاده بودن می‌کنند لذا اگر ارزش و اعتبارشان به‌خطر بیفتد به قیمت نابود ‌کردن و حتی متلاشی ‌کردن زندگی دیگران سعی در اصلاح ‌امورخود دارند. آنها دیگران را لگد مال می‌کنند، مقام و منزلت آنها را تنزل می‌دهند و آنها را پست و زبون می‌کنند تا خود احساس برتری کنند. این موضوع به‌خصوص در ارتباطات مشترک نیز دیده می‌شود.

 اگر شما با یک شخص خودشیفته ازدواج کنید، اولا باید بدانید که همسرتان هیچ ایرادی ندارد، پس نباید ایرادی از او بگیرید، ثانیا این فرد به‌طور مرتب با تضعیف اعتماد‌به‌نفس شما و خوار و حقیر‌کردن شما خودش را خشنود خواهد کرد و این یعنی این‌که شما باید سال‌ها با این تفکر که موجودی پست و بی‌ارزش هستید و تنها هدف شما ارایه خدمات و سرویس به همسر خودشیفته‌تان است، با او زندگی کنید.

آیا خودشیفتگی قابل درمان است؟

باید توجه داشت که کسانی که به این اختلال دچار هستند به ندرت به دنبال درمان خویش می‌روند آن هم به این علت که این افراد غالباً تمایلی به پذیرش وجود اختلال در خود ندارند. به همین دلیل یا معمولاً با توصیه و تشویق افراد خانواده و یا به منظور درمان عوارض ناشی از این اختلال، درمان را شروع می کنند.

اختلالات شخصیت به طور کلی اختلالاتی مقاوم به درمان هستند. معمولاً افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته در صورتی که مراجعه کنند اغلب برای درست کردن اطرافیان است. برای مثال :«زنم رو آوردم تا آدمش کنی!». در صورتی که این افراد برای درمان خود مراجعه کنند معمولاً درمان روانشناختی طولانی مدت (بیش از یکسال و تا چهار سال) خواهد بود.

چرا مشاوره غیر حضوری؟

تمامی حقوق این وب سایت متعلق به شرکت کلیک هوشمند گیلان می باشد

خدمات گیلان روانشناسی دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه بوده و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين کشور است.